Werken is topsport – Helma van der Boom

Foto van Helma van der Boom

Werken is topsport 

“Ik ervaar mijn werk echt als topsport. Ik zeg bijna nooit nee tegen een klus. Want welke visueel gehandicapte krijgt er nou werk aangeboden?”

Vandaag interview ik Helma van der Boom. Helma is tolk en vertaler. Zij is zeer slechtziend. 

Een continue mist 

Door een medische fout raken na Helma’s geboorte haar hoornvliezen beschadigd. “Met mijn linker oog zie ik alleen licht en donker. Met mijn rechteroog zie ik ongeveer 7 ä 8%. Het beeld in mijn rechteroog is wazig, alsof ik door een wazige ruit kijkt en er continue een mist komt opzetten. Ik ben ook bijziend, dus ik moet dingen dichtbij houden om ze goed te kunnen zien.” Helma heeft vijf keer een hoornvliestransplantatie gehad, maar dat mocht niet baten. “Ik beperk mijzelf niet. Ik wil uit het leven halen wat er in zit. 

Reguliere school 

Helma groeide op in een heel klein dorpje op het Friese platteland. Ze ging altijd naar reguliere scholen. “Ik zat op een heel kleine basisschool. Ik kon de grote letters in de boeken wel lezen. En als ik iets niet precies kon lezen, dan gokte ik wel wat er stond.” Maar zodra ze met cijfertjes ging werken, viel Helma door de mand. “Ik kon natuurlijk niet gokken welke cijfertjes er stonden. Ze vroegen toen aan mij of ik het eigenlijk wel kon zien.” Toen Helma vertelde dat ze de cijfers niet goed kon zien, werd alles voor haar onder het kopieerapparaat gelegd en vergroot. “toen ging het wel.” Na de basisschool ging Helma naar de mavo. “Ik had ook wel havo kunnen doen, maar de mavo was klein en dat was voor mij op dat moment nodig om mee te kunnen doen.” Toen Helma zeventien was, ging ze naar de meao. “dat was een grote school, maar ik kon mij toen prima redden.” Na de meao wist Helma niet precies wat ze wilde gaan doen. “Ik deed daarom een beroepentest.” Uit de beroepentest kwam de opleiding tolk en vertaler. Helma studeerde Frans en Portugees. Deze opleiding volgde ze in Maastricht. “Dat was best een grote stap, maar het was de beste keuze ooit.” 

Eigen bedrijf

In 2001 ging Helma aan het werk als tolk Portugees voor de Immigratie en Naturalisatiedienst (IND) Hiervoor moest ze ingeschreven staan bij de KVK. Ze startte haar eigen bedrijf “Helma van der Boom Beëdigd Tolk en Vertaler Portugees en Frans.” Helma heeft een uitgebreide klantenkring. Zo tolkt ze bijvoorbeeld voor rechtbanken, notarissen en Bureau Jeugdzorg. ZE doet veel vertaalopdrachten voor particulieren, maar ook voor vertaalbureaus en vaak wisselt ze werk uit met haar collega’s. “Ik vind het belangrijk om samen te werken. Ik zeg bijna nooit nee tegen een opdracht en als ik de opdracht niet kan doen, dan wissel ik dit uit met een collega.” 

Hulpmiddelen

Helma werkt met vergroting, spraak en braille. “Het brailleschrift heb ik op latere leeftijd geleerd. Ik vind het belangrijk om braille te kunnen lezen en schrijven. Misschien heb ik het in de toekomst nog hard nodig.” Nu werkt Helma het meest met vergrotingssoftware. “De brontekst print ik altijd uit en vergroot ik onder de loep.” Ook is er op Helma’s computer vergrotingssoftware geïnstalleerd.

Thuiswerken 

Sinds de coronacrisis werkt Helma vooral vanuit huis. “In het begin van de coronacrisis heb ik nog een keer getolkt bij een rechtbank. Ik deed er met het openbaar vervoer toen drie keer zolang over dan normaal. Het was overigens wel goed geregeld in de rechtbank. Iedereen zat netjes 1,5 meter van elkaar. Normaal gesproken zit ik naast de verdachte en fluister ik de vertaling. Nu moest ik de vertaling hardop tegen de verdachte zeggen.” Maar op dit moment zijn er eigenlijk geen klussen meer op locatie. Het meeste tolkwerk gaat nu telefonisch. Voor Helma is dat geen probleem. “Tolken via de telefoon is ook niet nieuw. Dat doe ik mijn hele carrière al. Ik ben 24/7 beschikbaar. Soms word ik ’s nachts gebeld en doe ik een tolkdienst vanuit mijn bed. Dat zijn vaak tolkdiensten voor de politie of de marechaussee van Schiphol.” Het vertaalwerk doet Helma altijd al vanuit huis. 

Geluksvogel

Naast het tolken gaat het vertaalwerk ook gewoon door. “Ik ben echt een geluksvogel. Ik ben gezond, mijn naasten zijn gezond en ik heb nog voldoende werk om te doen.” Helma heeft wel minder werk dan voor de coronacrisis. “Ik vind dat nu niet zo erg. Ik heb de laatste drie, vier jaar keihard gewerkt. Ik heb een buffer. Ik kom nu naast mijn werk ook toe aan andere dingen. Dat is ook wel eens fijn.” 

Doorzetten

Helma heeft een duidelijk doel voor ogen en is daar altijd voor gegaan. Ze heeft hard gewerkt en een enorm doorzettingsvermogen getoond. Zo is zij gekomen waar ze nu is. Ben je benieuwd naar Helma’s werk? Check dan haar website via www.helmavdboom.nl.       

Alisa van Alisa’s kadootjes enzo

Alisa van Alisa's kadootjes enzo

Kennismaken met… Alisa van Alisa’s kadootjes enzo

Ik bel Alisa voor een interview. Ze zit er al klaar voor. Op de achtergrond hoor ik verschillende dieren. Ganzen houden een ganzengevecht, de haan kraait en de schapen blaten gezellig mee. “Het is heerlijk om even buiten te zijn. Ik heb het de afgelopen weken erg druk gehad. Doordat veel mensen nu thuis zijn vanwege corona bestellen ze veel woondecoraties, plantenhouders, of gezelschapsspelletjes voor hun kinderen”, vertelt alisa.

Ongekende mogelijkheden

Alisa (32) woont in Veenendaal. Vanaf haar 27ste zit ze in een rolstoel. “Doordat mijn spieren niet goed worden aangestuurd en door spasmen ben ik afhankelijk van een rolstoel. Ik deed eerst de studie Food Innovation, maar dat was helaas niet meer te doen. Ik heb wel mijn propedeuse gehaald. Daar ben ik heel trots op.” Alisa staat positief in het leven en was dan ook getriggerd door de slogan van TipanTekst: “Wie zijn beperkingen kent, heeft ongekende mogelijkheden.” “Bij de gemeente kreeg ik de mogelijkheid om mee te doen aan een ondernemerscursus.” Alisa pakte deze kans en binnen niet al te lange tijd was haar onderneming, Alisa’s kadootjes enzo, een feit.

Eigen webwinkel

Alisa heeft haar eigen webwinkel. Ze verkoopt woondecoraties, houten kinderspeelgoed en ook gepersonaliseerde cadeautjes. “De meeste bestellingen gaan via mijn webwinkel, dus het meeste regel ik vanuit mijn huis. Ik moet wel op pad om spullen in te kopen, of om de pakketten weg te brengen om te laten verzenden. Soms sta ik ook op markten, maar dat kan nu, vanwege corona, natuurlijk niet.”

Alisa van Alisa's kadootjes enzo

Liever niet vragen

Alisa geniet ervan om op de markt te staan. “Ik vind het ook leuk om reacties van mensen direct te horen. Dat is toch anders dan wanneer ik online reacties krijg. Daarnaast genereert het meer omzet. Tegelijkertijd kost het mij veel energie om dit te doen. De avond voordat ik naar de markt ga, pak ik de bus al in. Dan hoef ik dit de volgende dag niet meer te doen. Dat scheelt tijd en energie, want die heb ik de volgende dag hard nodig.” Het uitladen van de bus en het opbouwen van de kraam zijn enorme klussen, als je in een rolstoel zit. “Een enkele keer is er weleens iemand met mij mee gegaan, die mij hielp met het opbouwen van de kraam. Soms helpen mensen mij ook weleens spontaan, maar daar wil ik niet vanuit gaan. Dat vind ik niet zo netjes.” Alisa vindt het lastig om hulp te vragen. “Het is niet zo, dat ik geen hulp wil, of dat ik het niet fijn vind om hulp te krijgen. Het is alleen zo, dat ik dan ook vaak hulp krijg bij de dingen die ik wél zelf kan. De dingen die ik zelf kan, wil ik toch zoveel mogelijk zelf doen. Ook vind ik het lastig, dat mensen mij niet vaak om hulp vragen. Ze denken algauw dat ik genoeg heb aan mijn eigen leven. Dat vind ik jammer, want ik doe graag iets voor een ander. Natuurlijk kan ik appjes sturen en vragen hoe het met iemand gaat, maar ik vind het ook fijn om praktische dingen te doen. Laatst heb ik voor iemand boodschappen gedaan die ziek was. Ik had dat aangeboden en niet veel later kreeg ik een lijstje. Ik voelde me toen zo blij, dat ik dit voor iemand kon doen.”

Zichtbaarheid

“Ik vind het best lastig om zichtbaar te zijn als ondernemer. Als je foto’s van mij ziet, zie je altijd mijn rolstoel. Daarom plaatste ik eerst geen foto’s van mijzelf, maar nu plaats ik af en toe wel foto’s van mijzelf op mijn website en social mediakanalen. Mensen verwachten niet dat je ondernemer kan zijn als je in een rolstoel zit. Toen ik een keer op de markt stond met mijn spullen vroeg iemand aan mij, of ik er namens de zorgboerderij stond. Dat deed wel even pijn.” Vaak krijgt Alisa vragen, zoals: werk je ook, of doe je ook iets? “Toen ik nog geen ondernemer was, vond ik dat lastig. Nu kan ik er eigenlijk wel om lachen. Als ik vertel dat ik ondernemer ben, krijg ik vaak veel respectvolle reacties.” Ben je ook benieuwd naar Alisa’s kadootjes enzo? Check dan snel haar website: www.alisaskadootjes.nl.