Je kunt de wind niet bepalen, maar wel de stand van je zeilen – Yvonne Lammertink

“Je kunt de wind niet bepalen, maar wel de stand van je zeilen.” 

Vorig jaar startte Yvonne haar eigen bedrijf, iLonk. Ze geeft life counseling en lezingen aan jongvolwassenen. Ook is Yvonne druk bezig met het schrijven van een boek. “Ik wil mensen helpen met het vinden van antwoorden op levensvragen. Yvonne heeft humanistiek gestudeerd. Deze kennis zet ze graag in. “Mensen komen bijvoorbeeld bij mij met relatieproblemen. Ze vragen zich af, of ze wel of niet verder willen gaan met hun relatie, Anderen voelen zich niet tevreden over hun werk. Ook zijn er mensen die een leegte ervaren in hun leven. Het is zeker niet zo, dat ik alle antwoorden heb. Vaak komen mensen met praktische vragen bij mij, maar dan liggen er andere vragen onder. Door vragen te stellen, komt iemand bij de kern. Zo kan het zijn, dat mensen heel zorgzaam zijn, of heel verantwoordelijk, maar dat ze deze eigenschappen niet kwijt kunnen in hun werk, of in hun relatie. Daardoor kunnen zij een leegte ervaren. Het is voor hen een eyeopener om hier achter te komen.”

Yvonne geeft lezingen aan young professionals, die werkzaam zijn in de financiële sector. “De prestatiedruk is hoog. Ik merkte dat er weinig aandacht is voor levensvragen en zingeving, maar dat daar wel veel behoefte aan is. Ik wil graag in deze behoefte voorzien.” 

Hulpmiddelen

Yvonne heeft vanaf haar geboorte de spierziekte SMA. “Dit betekent dat ik totaal geen kracht heb in mijn spieren. Ik vergelijk het vaak met een lappenpop. Zonder mijn rolstoel zou ik bijvoorbeeld niet rechtop kunnen zitten.” Yvonne zit in een elektrische rolstoel. Deze rolstoel is geavanceerd en door infraroodstraling kan Yvonne haar rolstoel laten bewegen. “Ik kan wel typen, maar dit houd ik niet lang vol. Daarom werk ik voornamelijk met spraakherkenning.” Yvonne spreekt de teksten in en de computer zet dit om naar geschreven tekst. Ook kan Yvonne haar computer besturen met haar ogen. De computer kan door infraroodstraling de positie van de pupillen meten. Op deze manier kan ze de muis bedienen, maar ook teksten typen. “Dit laatste vraagt wel veel oefening. Ik maak daarom ook het meest gebruik van spraakherkenning.” Voor het geven van lezingen heeft Yvonne een stemversterker gekocht. “Mijn stem klinkt soms zacht en door deze versterker ben ik goed verstaanbaar.” 

Verandering

Yvonne schrijft een populair wetenschappelijk boek. “Je kunt dingen in je leven veranderen, je moet dingen die je niet kunt veranderen accepteren. Maar hoe weet je wat je kunt veranderen en wat je moet accepteren? Hiervoor is wijsheid nodig.” Over deze wijsheid schrijft Yvonne haar boek. Hiervoor gebruikt Yvonne voorbeelden vanuit haar eigen leven. Ook gebruikt ze theorieën uit de sociologie en filosofie. “Fysiek gezien kan ik mijzelf niet helpen. Eerder had ik nooit verwacht dat ik op mijzelf zou wonen, dat ik een eigen bedrijf zou hebben en dat ik überhaupt nog zou leven. Sommige dingen heb ik zelf veranderd, maar op andere dingen heb ik totaal geen invloed. Ik gebruik vaak de metafoor van het zeilen. Je kunt de wind niet bepalen, maar wel de stand van je zeilen.”  

Online werken

Door deze coronacrisis werkt Yvonne thuis. “De coronacrisis heeft veel invloed op mij. Ik denk dat het wel een jaar tot anderhalf jaar kan duren, totdat ik weer buitenshuis kan werken.” Daarom coacht Yvonne nu online. Ook geeft ze webinars.  

Niet in een hoekje

“Ik vind het lastig dat mensen er vaak vanuit gaan dat ik werk voor mensen met een beperking. Natuurlijk zijn ook mensen met een beperking welkom bij mij, maar mijn specifieke doelgroep zijn jongvolwassenen. Ik wil niet in een hoekje geplaatst worden. Natuurlijk heb ik een beperking. De ervaring die ik door deze beperking heb, zet ik graag in. Ik merk dat mijn verhaal iets doet met mensen. Maar verder doet mijn beperking er in mijn werk niet toe.”  

Je eigen weg – Anne van de Beek

Anne van de Beek van A-Typist

Je eigen weg gaan  

Anne studeerde film- en televisiewetenschappen. Daarna deed ze vrijwilligerswerk en werkte ze op een werkervaringsplek. “Ik merkte dat het mij veel energie kostte om naar mijn werk te reizen en om collega’s te hebben. Ook uitvoeren wat mijn meerdere zei, kostte mij veel energie.” Anne ging op zoek naar wat wel bij haar paste. 

Steuntje in de rug 

“Ik kreeg een aantal freelanceopdrachten die ik vanuit huis kon doen. Dat beviel goed. Ik ben eerst een jaartje gaan freelancen, voordat ik mij inschreef bij de Kamer van Koophandel.” Sinds vijf jaar is Anne de trotse eigenaar van A-typist. Anne ontwikkelde de Steuntje in de rug-kaarten. “als iemand chronisch ziek is, of een psychische beperking heeft, is het niet echt passend om een kaart te sturen met beterschap.” Anne ontwikkelde daarom andere kaarten met de tekst: ik denk aan je, hou vol, steuntje in je rug. “In deze coronacrisis gaat de verkoop van de kaarten erg hard.”  

Beeldvorming

Met A-typist wil Anne de beeldvorming over mensen met autisme verbeteren. “Ik schrijf recensies en artikelen over films en series over autisme.” Anne heeft haar eigen blog. Ook schrijft Anne voor het tijdschrift ‘Sterk! in Autisme’ en voor de Onderzoeksagenda Autisme. Af en toe geeft ze lezingen over autisme. Anne heeft zelf autisme. Daarnaast heeft ze last van migraineaanvallen. “In mijn werk ervaar ik mijn autisme niet echt als een beperking, maar mijn migraine ervaar ik veel meer als een beperking. Twee, of drie keer per week heb ik een aanval. Daardoor kan ik niet veel uren werken. Dat vind ik jammer. “Mijn autisme zie ik vooral als een pluspunt voor mijn werk als tekstschrijver. Ik ben goed met details, nauwkeurig, en ik kan me heel erg vastbijten in een onderwerp.” 

Ondernemen vanuit de Wajong

“Ik begon met een startkapitaal van zo’n 200 Euro. Van daaruit ben ik gaan bouwen aan mijn bedrijf. Ik ben dankbaar dat ik een Wajong-uitkering krijg. Ik denk dat ik anders geen onderneming had en ik vraag me af of ik zonder Wajong überhaupt betaald had kunnen werken. Ik heb mijn eigen aangepaste werkomgeving kunnen creëren.” 

Facebookgroep

Het ondernemen vanuit de Wajong riep bij Anne wel veel vragen op. “Ik vroeg me af welke invloed het ondernemen op mijn Wajong-uitkering had, maar niemand kon dat aan mij uitleggen. Ik dacht: ik zal toch niet de enige zijn die deze vragen heeft?” Anne richtte de Facebookgroep “Ondernemen met een beperking of chronische ziekte’ op. Er zijn nu meer dan 500 leden. “Veel leden hebben vragen over het ondernemen vanuit de Wajong. In deze Facebookgroep kunnen we elkaar helpen en van elkaar leren. Ook ontstaan er leuke samenwerkingen binnen de groep.” 

Eigen weg

“Ik heb ontdekt wat bij mij past en heb mijn eigen weg uitgestippeld. Dat gun ik anderen, zowel mensen met als mensen zonder beperking, ook. Het is belangrijk dat je weet wat je sterke en zwakke kanten zijn. Dan kun je iets zoeken, wat daarbij aansluit. Als je ondernemer bent, is het belangrijk om te weten wat je zelf kunt en wat je beter kunt uitbesteden aan anderen.” 

Leren door ervaring – Martine Baadenhuijsen

Martine Baadenhuijsen met haar hond

De koffer met ervaringsmateriaal ligt in de kast. Vanwege de coronacrisis kan Martine haar ervaringsworkshops niet geven. “Dat is enorm balen.” Maar Martine gaat niet bij de pakken neer zitten. “Ondernemen is elke keer een stapje buiten je comfortzone zetten. Zo ontstaat er groei.” Dit geldt ook in deze coronacrisis. “Mijn raderen draaien op volle toeren. Gaan we verder werken aan onze doelen en daarna de simulaties weer oppakken? Het is tijd om nieuwe stappen te zetten. Ik kan me niet meer vasthouden aan de diensten die we nu hebben. Het is tijd om nieuwe projecten op te pakken.”

Regie pakken 

Martine heeft twee ondernemingen: All Inclusive at Work en MB3 Sterk in gesprek. “Ik wil de communicatie tussen mensen met en mensen zonder beperking versterken”, vertelt Martine. “Aan de ene kant wil ik mensen zonder beperking bewust maken van de beperkingen die er zijn. Aan de andere kant wil ik mensen met een beperking, of ouders met kinderen met een beperking, leren hoe zij de regie kunnen nemen over hun eigen beeldvorming. Hoe zorg je er bijvoorbeeld voor dat er op een verjaardag niet alleen over jou en je beperking wordt gepraat?” Martine is zelf slechtziend, ook wel maatschappelijk blind genoemd. “Met het ene oog zie ik een mist. Met het andere oog zie ik goede contrasten, maar hiermee zie ik slechts 3%.” Toch laat Martine zich hierdoor niet beperken. 

Een koffer vol ervaringsmateriaal

Voor de coronacrisis reisde Martine het hele land door. “Ik reisde zo’n 2 á 3 keer per week met de trein. Dat kost mij veel energie. Maar ik heb het er graag voor over. Het geven van de workshops geeft mij zo ontzettend veel energie. Ik vind het geweldig om te doen.” Martine reist niet alleen, maar samen met haar blindengeleidehond. “En samen met mijn koffer. Ik sleep altijd een koffer vol ervaringsmateriaal met mij mee.” 

Ervaringsworkshops      

“We kunnen 18 beperkingen simuleren.” Zo laat Martine de deelnemers bijvoorbeeld ervaren hoe het is om ADHD te hebben. “We laten de deelnemers een taak uitvoeren en om de twee minuten moeten ze dan een timer zetten. Dan zijn ze dus voortdurend uit hun concentratie. Voor de deelnemers is dat vaak heel confronterend.” Een andere ervaring is het kijken door een kokerbril. “Als je door een kokerbril kijkt, mis je het overzicht. Mensen die autistisch zijn, missen vaak ook het overzicht.” Naast dat Martine zelf workshops geeft, huurt ze ook freelancers in, die ervaringsdeskundig zijn. “Helaas ligt dat nu helemaal stil.” 

Online training 

Martine is nu hard bezig met een online training over bejegening. “Ik wilde deze training al heel lang online gaan zetten. Nu heb ik mooi de tijd om de training op papier te zetten, zodat ik daarna de filmpjes kan opnemen.” Martine heeft een vaste collega in dienst. “Het is soms wel zoeken, maar er liggen genoeg klussen die opgepakt kunnen worden. Zo ben ik naast de online training ook bezig met een nieuwe website.”   

Liever voor een groep 

“Hoewel het thuiswerken mij veel energie scheelt, ik hoef niet te reizen, mis ik de interactie met de groep. Ook mis ik de nieuwe omgevingen. Ik vind het saai om urenlang alleen te zijn. Mijn aandacht verslapt sneller en ik vind het lastiger om prioriteiten te stellen.” Maar helemaal alleen is Martine nooit. Normaal gesproken deelt ze haar kantoor vaak met een collega. Nu deelt ze het kantoor met haar man en kind. Ook heeft Martine nu veel online contacten. “een voordeel van het thuiswerken is ook dat ik altijd een grote ronde kan lopen met de hond. Als ik in een stad ben om een workshop te geven, moet ik altijd maar afwachten waar ik de hond kan uitlaten.” Een keerzijde is wel dat de hond het werkaanbod mist.

Leermomenten in de crisis 

Martine zou Martine niet zijn als ze niet nog een aantal mooie ervaringsmomenten voor organisaties zou meegeven. Martine hoopt dat organisaties deze crisis gebruiken om de integratie van mensen met een beperking te verbeteren. “Organisaties ontdekken dat thuiswerken vaak ook prima kan. Voor veel mensen met een beperking is thuiswerken een uitkomst. De meeste gesprekken vinden nu telefonisch plaats. Ik hoop dat organisaties dit vasthouden. Waarom moet iemand bijvoorbeeld altijd naar een gesprek met een jobcoach toegaan? Natuurlijk heeft een livegesprek een andere dimensie, maar een groot deel van de gesprekken kan ook telefonisch. Het inloggen op systemen gaat voor mensen met een visuele beperking lang niet altijd goed. Ik hoop dat organisaties hier rekening mee gaan houden en dat vanaf het begin goed oppakken.” 

Staar je niet blind – ik maak er ook geen punt van

Vrouw met een blauwgrijs lint voor haar ogen

“Hoe kun jij dan teksten schrijven?” vragen mensen mij vaak. Ik begrijp ze wel, omdat er nog veel onbekendheid is over hulpmiddelen voor blinden. Toch ben ik altijd een beetje verbaasd als iemand mij deze vraag stelt. Ik ben vanaf mijn geboorte blind, dus voor mij is het heel normaal. 

Dubbel blindtypen

“Tja, ik typ dubbel blind”, zeg ik met een glimlach. Meestal is het ijs dan een beetje gebroken.
“Maar oké, hoe kun je de teksten dan lezen?” “O, daar heb ik heel handige hulpmiddelen voor. Op mijn laptop en iPhone heb ik spraak- en braillesoftware geïnstalleerd. De spraaksoftware leest de teksten voor. Fouten in een tekst hoor ik direct.”

Ik hoor je denken: geef mij ook die spraaksoftware. Maar wacht even, voordat je je ogen sluit en al je hoop op deze software stelt. Die beruchte d’s en t’s hoor ik echt niet. Ook hiervoor heb ik een oplossing. Ik plug een apparaat, ook wel brailleleesregel genoemd, in. En voilà: de teksten zijn nu ook in braille te lezen.

Verzorgd tot in de braillepuntjes

Is het belangrijk om aan (potentiële) opdrachtgevers te vertellen dat ik blind ben? Voor de kwaliteit van mijn teksten maakt het geen verschil. Misschien maakt het mijn teksten zelfs wel beter, want ze zijn altijd tot in de braillepuntjes verzorgd.

Ik schrijf graag over mensen met een beperking op de arbeidsmarkt. Daarvoor kan ik mijn ervaringsdeskundigheid goed gebruiken en inzetten. Maar verder? Maakt het mijn teksten anders? Is het blindzijn mijn unique selling point? Ik vind van niet. Mijn interesse in mensen, taal, mooie zinnen en tekstcorrectie, dat maakt wie ik ben als tekstschrijver en redacteur.

 

Dit is een gastblog die ik geschreven heb voor Tekstnet (link: https://tekstnet.nl/staar-je-niet-blind/)